obrys

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obrys (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zarys, kontury czegoś[1]
(1.2) linia obwodząca dany przedmiot w określonej płaszczyźnie przekroju[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) obrys tekstu / obrazka
(1.2) obrys budynku / działki / samochodu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) linia
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obrysowanie n, obrysowywanie n
czas. rysować, obrysować dk., obrysowywać ndk.
przym. obrysowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło obrys w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

obrys (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) kontur, obrys
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kontura
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

obrys (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kontur, obrys
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) črta, kontúra
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: