nieskończony

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nieskończony (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ], ASeskõĩ ̯ṇčõny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) niemający końca, niekończący się
(1.2) przen. trwający niezwykle długo, nieustający
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezkresny, bezgraniczny, bezmierny, niezmierzony
(1.2) wieczny, bezkresny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieskończoność ż, nieskończenie n, końcówka ż
przysł. nieskończenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: