Przejdź do zawartości

nieskończony

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

nieskończony (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ], AS: eskõĩ ̯ṇčõny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) niemający końca, niekończący się
(1.2) przen. trwający niezwykle długo, nieustający
(1.3) przen. niezwykle duży, ogromny
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Spojrzała na niebo. Niepokoiło ta nieskończona otchłań błękitu, wisząca nad nią tak niewyobrażalnie wysoko[1].
(1.1) Prosta jest krzywą o nieskończonym promieniu krzywizny.
(1.3) Jego chciwość była nieskończona.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bezkresny, bezgraniczny, bezmierny, niezmierzony
(1.2) wieczny, bezkresny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieskończoność ż, nieskończenie n
przysł. nieskończenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Arwen Elys Dayton „Przebudzenie”, wydawnictwo Arwen Elys Dayton „Przebudzenie”, Warszawa 2014, ISBN 978-83-2800-9523