nieskończoność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nieskończoność (język polski)[edytuj]

nieskończoność (1.6)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brak końca i granic w przestrzeni
(1.2) brak końca i granic w czasie
(1.3) mat. właściwość zbioru liczniejszego od każdego zbioru n-elementowego, gdzie n jest liczbą naturalną
(1.4) mat. dowolna liczba kardynalna większa od każdej liczby naturalnej
(1.5) mat. punkt leżący "na horyzoncie" do którego może dążyć funkcja lub ciąg
(1.6) pot. lemniskata, symbol nieskończoności (1.5),
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.5) ciąg / funkcja dąży do plus nieskończoności / minus nieskończoności
synonimy:
(1.1) bezkres
(1.2) wieczność, bezczas, bezczasowość
(1.3) nieskończoność potencjalna
(1.4) nieskończoność aktualna, moc zbioru nieskończonego
(1.6) lemniskata
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. nieskończony
przysł. nieskończenie
rzecz. nieskończenie n, końcówka ż
związki frazeologiczne:
w nieskończoność
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: