bezgraniczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezgraniczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ], AS[bezgrãńičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś
(1.2) taki, który jest pełny, ma duże nasilenie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Nigdy nie zapomnę tych czarnych oczu, napełnionych bezgraniczną miłością.
składnia:
kolokacje:
(1.2) bezgraniczne zaufanie
synonimy:
(1.1) nieograniczony, bezkresny
(1.2) niezmierny, nieograniczony
antonimy:
(1.1) ograniczony
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezgraniczność ż, bezgranicze n
przysł. bezgranicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. bez + granica
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: