narrator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

narrator (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[narˈːatɔr], AS[na•rator], zjawiska fonetyczne: gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) postać fikcyjna powołana przez autora w celu opowiedzenia określonej fabuły
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) narrator pierwszoosobowy / trzecioosobowy • narrator wszechwiedzący
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. narracja ż
forma żeńska narratorka ż
przym. narracyjny, narratorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło narrator w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

narrator (język angielski)[edytuj]

wymowa:
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) narrator, narratorka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. narrate
rzecz. narration, narrative
przym. narrative
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

narrator (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) narrator
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) relator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. narrar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła: