narrator
narrator (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik narrator narratorzy dopełniacz narratora narratorów celownik narratorowi narratorom biernik narratora narratorów narzędnik narratorem narratorami miejscownik narratorze narratorach wołacz narratorze narratorzy
- przykłady:
- (1.1) Narrator jest na ogół postacią autorytatywną; rości sobie prawo do wszechwiedzy, wobec odbiorcy przyjmuje postawę protekcjonalną lub częściej – opiekuńczą[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) narrator pierwszoosobowy / trzecioosobowy • narrator wszechwiedzący
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. narracja ż
- forma żeńska narratorka ż
- przym. narracyjny, narratorski
- przysł. narracyjnie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- arabski: (1.1) قصصي
- baskijski: (1.1) narratzaile
- esperanto: (1.1) rakontanto
- hiszpański: (1.1) narrador m
- kaszubski: (1.1) narratór m, òpòwiôdôcz m
- nowogrecki: (1.1) αφηγητής m
- źródła:
- ↑ Ewa Szczęsna, Poetyka reklamy, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „narrator” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
narrator (język angielski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) narrator, narratorka
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
narrator (interlingua)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) narrator
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) relator
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła: