nadbałtycki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nadbałtycki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌnadbawˈtɨʦ̑ʲci], AS[nadbau̯tycʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który leży nad Bałtykiem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Cech Złotników z Lubeki ogłosił konkurs złotniczy, do udziału w którym zaproszeni wszyscy twórcy biżuterii z krajów nadbałtyckich: Litwy, Łotwy, Estonii, Polski, Norwegii, Finlandii, Szwecji, Danii, Rosji (Kaliningrad i Petersburg) i Niemiec (…)[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bałtyk m, Bałt m, Bałtyka ż
przym. bałtycki, bałtyjski
przysł. bałtycko
tem. słow. bałto-
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. nad- + bałtycki
uwagi:
zobacz też: publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „kraje bałtyckie i nadbałtyckie” w: Poradnia językowa PWN.
tłumaczenia:
źródła: