mianować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

mianować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) powoływać na stanowisko
(1.2) nadawać tytuł lub godność
(1.3) określać nazwą
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Niedawno został mianowany prezesem.
(1.2) Zarząd towarzystwa mianuje Pana honorowym kustoszem zbiorów.
składnia:
(1.1-3) mianować + N.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mianowanie n, mianownik m, miano n, mianowaniec m
przym. mianownikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: