majestatyczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

majestatyczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ], AS[mai ̯estatyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. pełen dostojnej powagi
(1.2) imponujący okazałością, wspaniałością; wielki, okazały
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Stern był mężczyzną przystojnym i noszącym się w sposób nieco majestatyczny[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dostojny, wzniosły, dumny, czcigodny
(1.2) wspaniały, wielki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. majestat m, majestatyczność ż
przym. majestatowy
przysł. majestatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ryszard Matuszewski, Alfabet : wybór z pamięci 90-latka, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.