Przejdź do zawartości

majestatyczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

majestatyczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌmajɛstaˈtɨt͡ʃnɨ], AS: [mai ̯estatyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. pełen dostojnej powagi
(1.2) imponujący okazałością, wspaniałością; wielki, okazały
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Stern był mężczyzną przystojnym i noszącym się w sposób nieco majestatyczny[1].
(1.2) Przez ostatnie miesiące takich transportów jeździło coraz mniej, ale zdarzały się takie chwile jak ta, gdy pociąg toczący się wolno przez dworzec przewoził majestatyczne, ogromne cielska tygrysów[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dostojny, wzniosły, dumny, czcigodny
(1.2) wspaniały, wielki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. majestat m, majestatyczność ż
przym. majestatowy
przysł. majestatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ryszard Matuszewski, Alfabet – wybór z pamięci 90-latka, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Ryszard Ćwirlej, Błyskawiczna wypłata.