małomówny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

małomówny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ], AS[mau̯õmuvny], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) burkliwy, lakoniczny, milczący, milczkowaty, milkliwy, mrukliwy, mrukowaty, nierozmowny[1]
antonimy:
(1.1) gadatliwy, elokwentny, rozgadany, rozmowny, rozszczebiotany, roztrajkotany, szczebiotliwy, terkotliwy, wielomówny
hiperonimy:
(1.1) nietowarzyski, cichy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. małomówność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.