Przejdź do zawartości

małomówny

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

małomówny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ], AS: [mau̯õmuvny], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) burkliwy, lakoniczny, milczący, milczkowaty, milkliwy, mrukliwy, mrukowaty, nierozmowny[1]
antonimy:
(1.1) gadatliwy, elokwentny, rozgadany, rozmowny, rozszczebiotany, roztrajkotany, szczebiotliwy, terkotliwy, wielomówny
hiperonimy:
(1.1) nietowarzyski, cichy
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. małomówność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.