lunatyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

lunatyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[lũˈnatɨk], AS[lũnatyk], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) med. osoba cierpiąca na lunatyzm
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Karol jest lunatykiem, w nocy chodzi po pokoju, coś mówi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) somnambulik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lunatyzm m, lunatykowanie n
forma żeńska lunatyczka ż
przym. lunatyczny
czas. lunatykować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. lunatikus[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło lunatyk w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.