somnambulik

somnambulik (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌsɔ̃mnãmˈbulʲik], AS: [sõmnãmbulʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) med. osoba wykonująca czynności (np. chodzenie, mówienie) nieświadomie podczas snu; lunatyk

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	somnambulik	somnambulicy
dopełniacz	somnambulika	somnambulików
celownik	somnambulikowi	somnambulikom
biernik	somnambulika	somnambulików
narzędnik	somnambulikiem	somnambulikami
miejscownik	somnambuliku	somnambulikach
wołacz	somnambuliku	somnambulicy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) lunatyk

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. somnambulizm m

forma żeńska somnambuliczka ż

przym. somnambuliczny

przysł. somnambulicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sleepwalker
• bułgarski: (1.1) сомнамбул m
• duński: (1.1) søvngænger w
• interlingua: (1.1) somnambulo
• niemiecki: (1.1) Somnambuler m
• włoski: (1.1) sonnambulo m, sonnambolo m

źródła: