landrynka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

landrynka (język polski)[edytuj]

landrynki (1.1)
wymowa:
IPA[lãnˈdrɨ̃nka], AS[lãndrnka], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. twardy, lekko przeźroczysty, kolorowy cukierek do ssania; zob. też landrynka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Lubię mieć przy sobie coś słodkiego, na podróż zawsze zabieram landrynki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) landrynki miętowe / owocowe
synonimy:
(1.1) landryna, gw. (Górny Śląsk) szklok
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cukierek
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. landryna ż, landryneczka ż
przym. landrynkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ros. ландрин; od G. Łandrina, właściciela fabryki cukierków[1]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło landrynki w: Władysław Kopaliński, Słownik eponimów czyli wyrazów odimiennych, s. 158, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, ISBN 83-01-11978-0.