komunikant

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

komunikant (język polski)[edytuj]

komunikanty (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kośc. okrągły opłatek z mąki pszennej, mniejszy od hostii, używany podczas mszy; zob. też komunikant w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) kośc. przest. przystępujący do komunii[1][2]
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Klaryski zajmują się wypiekiem komunikantów i hostii.
(1.1) Wikaremu w Sokółce wypadł komunikant podczas rozdawania komunii świętej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) eucharystia, komunia, Najświętszy Sakrament
(2.1) komunista[3]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pokarm, hostia
hiponimy:
(1.1) wiatyk
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. forma żeńska komunikantka
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kommunikant[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło komunikant w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „komunista i komunikant” w: Poradnia językowa PWN.
  4. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.