koleżka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

koleżka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. kolega, zwłaszcza bliski
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Koleżka mój, niejaki Skubliński Alojzy, posiada na Marszałkowskiej ulicy mieszkanie, trzy pokoje z kuchnią i łazienką[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kolega m, koleżanka ż, koleżeństwo n
czas. kolegować się ndk., zakolegować się dk.
przym. koleżeński
przysł. koleżeńsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wiech, Śmiej się pan z tego: wybór felietonów, t. II, s. 58