neapolitański

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

neapolitański (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci], AS[neapolʹitãĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z Neapolem lub neapolitańczykami
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Oprócz operowych arii Carreras śpiewał słynne neapolitańskie pieśni[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) język neapolitański • dialekt neapolitański
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Neapol m, neapolitańczyk m, neapolitanka ż
przym. neapolski
związki frazeologiczne:
etymologia:
Neapol
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Wajrak, Warszawa, „Gazeta Wyborcza”, 14/06/1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.