klamka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

klamka (język polski)[edytuj]

klamka (1.1)
klamka (1.1)
klamka (1.2)
klamka (1.3)
wymowa:
IPA[ˈklãmka], AS[klãmka], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie
(1.2) gwara więzienna pistolet
(1.3) środ. techn. dźwignia ręcznego hamulca rowerowego
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Choć bezgłośnie nacisnął na klamkę, zdradziło go skrzypienie drzwi.
(1.1) Klamek na oddziale oczywiście nie było.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nacisnąć (na) klamkę
(1.3) klamka hamulcowa
synonimy:
(1.3) dźwignia (hamulcowa)
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klama ż
przym. klamkowy
związki frazeologiczne:
dom bez klamekklamka zapadłapocałować klamkęwisieć u pańskiej klamki / wisieć u czyjejś klamki
etymologia:
(1.1) niem.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 8.