kinkiet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kinkiet (język polski)[edytuj]

kinkiety (1.1)
kinkiet (1.1)
wymowa:
IPA[ˈcĩŋʲcɛt], AS[ḱĩŋʹḱet], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk-  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk. ozdobna lampa lub świecznik, wieszana na ścianie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wyłącznik z kinkietem łączy przewód elektryczny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) lampa, świecznik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kinkietowy
związki frazeologiczne:
ujrzeć światło kinkietów
etymologia:
(1.1) franc. quinquet - rodzaj dawnej lampy[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kinkiet w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.