kielnia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kielnia (język polski)[edytuj]

kielnia (1.1)
kielnia (1.2)
wymowa:
IPA[ˈcɛlʲɲa], AS[ḱelʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.-ni… wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka; zob. też kielnia w Wikipedii
(1.2) gw. (Górny Śląsk) chochla[1]
(1.3) gw. łow. ogon bobra
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kielnia z jedną zaostrzoną krawędzią jest także narzędziem używanym w archeologii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kelle[2]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chochla
źródła:
  1. Bożena Cząstka-Szymon, Jerzy Ludwig, Helena Synowiec, Mały słownik gwary Górnego Śląska, cz. I, Katowice, Leksykon, 2000 (wydanie drugie poszerzone i poprawione przez Bożenę Cząstkę-Szymon), ISBN 83-913777-0-9.
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.