kategoryczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kategoryczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ], AS[kategoryčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W naszej firmie obowiązuje kategoryczny zakaz palenia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) stanowczy, bezwzględny, definitywny, ostateczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kategoryczność f, kategoria f, kategoryzowanie n
przysł. kategorycznie
związki frazeologiczne:
imperatyw kategoryczny
etymologia:
łac. categoricus < gr. kategorikósorzekający[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kategoryczny w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Jan Tokarski, Słownik wyrazów obcych PWN, s. 348, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970.