karanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

karanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kaˈrãɲɛ], AS[karãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni…  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas.  od: karać (nazwa czynności)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  karać ndk. 
przym.  karalny
rzecz.  ukaranie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

karanie (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
карание
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kara
odmiana:
(1.1) lm  karanies
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: