ukaranie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ukaranie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: ukarać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ukarać, karać
rzecz. kara ż, karniak m, karanie n, karalność ż, karny mrz
przym. karny, karalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: