kłótliwy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kłótliwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kwuˈtlʲivɨ], AS[ku̯utlʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) skłonny do kłótni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) On jest osobą niezwykle kłótliwą, bardzo trudno się z nim dogadać.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kłótliwa osoba • kłótliwy charakter
synonimy:
(1.1) swarliwy
antonimy:
(1.1) zgodny, pot. spolegliwy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kłótliwość ż, kłótnia ż, kłótnik m, kłótnica ż, skłócenie n, pokłócenie n
czas. kłócić ndk. pokłócić dk., skłócić dk.
przysł. kłótliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: