italianizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

italianizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌitaˈlʲjä̃ɲism̥], AS[italʹi ̯ä̃ńism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.podw. art.nazal.akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka włoskiego; zob. też italianizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) romanizm
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Italia ż, Italianiec mos, italianiec mos, italianistyka ż, italianista mos, italianistka ż, italika ż/nmos, italizowanie n
przym. italski, italijski
czas. italizować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł. italianowłoski[2][3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Językoznawstwo
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
  2. Hasło italianizm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło italianizm w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.