włoski

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

włoski (język polski)[edytuj]

flaga włoska (1.1)
wymowa:
IPA[ˈvwɔsʲci], AS[vu̯osʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch

przymiotnik jakościowy

(2.1) charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech; zob. też język włoski w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(4.1) M. B. W. lm zob. włosek
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Wielki tragik włoski (…), przyjechał na występy do Warszawy. (B. Brus: Lalka)
(1.1) Do obiadu pijemy włoskie wino.
(3.1) Osobom uczącym się języka włoskiego spore trudności sprawia zapamiętanie imiesłowów czasu przeszłego czasowników nieregularnych.
(4.1) Parę lat temu zauważył, że na jego nosie rosną małe, czarne włoski.
składnia:
kolokacje:
(1.1) włoskie wino • włoska opera • włoska mafia • włoski orzech • włoskie lody • włoska kapusta • włoski makaronszach. obrona włoska
(2.1) włoski temperamentkrajobraz typowo włoski
synonimy:
(1.1) italski
(3.1) włoszczyzna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1-3) rzecz. włoskość f, Włochy nm.-os., Włoch m, Włoszka f
(4.1) rzecz. włosiska, włosy
związki frazeologiczne:
strajk włoskipolski most, niemiecki post, włoskie nabożeństwo, to wszystko błazeństwo
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: