inganno

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

inganno (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/in.ˈgan.no/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) oszustwo, oszukaństwo
(1.2) omyłka, błąd, złudzenie

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: ingannare
odmiana:
(1.1-2) lp inganno; lm inganni
przykłady:
(1.1) È rimasto vittima di un inganno.Stał się ofiarą oszustwa.
(1.1) Avrebbe dovuto sapere che era solo un inganno.Powinien był wiedzieć, że to było tylko oszustwo.
(1.2) Amore, amor, di nostra vita ultimo inganno, t'abbandonava.[1]Miłość, miłość, ostatnie złudzenie naszego życia, opuściła cię.
składnia:
kolokacje:
(1.1) indurre in ingannonakłonić do oszustwaservirsi dell'ingannoposługiwać się oszustwemtramare inganniknuć oszustwa
(1.2) cadere in ingannopomylić siętrarre in ingannowprowadzić w błądinganno otticozłudzenie optyczne
synonimy:
(1.1) frode, imbroglio, prunaio, raggiro, sotterfugio, trabocchetto, tranello, trappola, trucco, truffa
(1.2) abbaglio, apparenza, artificio, errore, fallacia, illusione, miraggio
antonimy:
(1.1) onestà, sincerità
(1.2) realtà
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ingannamento m, ingannatore m, ingannatrice ż
czas. ingannare, ingannarsi
przym. ingannabile, ingannatore, ingannevole
przysł. ingannevolmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. ingannare
uwagi:
źródła: