hoved

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hoved (język duński)[edytuj]

wymowa:
Dania: [ˡho·wɘð]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) głowa
(1.2) przedmiot kulisty
(1.3) ta dolna lub górna część przedmiotu, która jest szersza od reszty

temat słowotwórczy

(2.1) (pierwszy człon w złożeniach) główny
odmiana:
(1.1) et hoved, hovedet, hoveder, hovederne
przykłady:
(1.1) Aben kløede sig i hovedet.Małpa drapała się w głowę.
(1.3) En tegnestift er et lille søm med et fladt hoved.Pinezka to gwoździk z płaską główką.
(2.1) Hvor ligger hovedbanegården henne?Gdzie leży dworzec główny?
składnia:
kolokacje:
(1.1) hovedpine
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
på hovedet
etymologia:
pragerm. *χabua < praindoeur. *kaput
uwagi:
(1.1) zobacz też: części ciała w języku duńskim
źródła: