głagolica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

głagolica (język polski)[edytuj]

tekst zapisany głagolicą (1.1)
wymowa:
IPA[ˌɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a], AS[gu̯agolʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. najstarszy alfabet słowiański; zob. też głagolica w Wikipedii
odmiana:
(1.1) [1]
przykłady:
(1.1) Głagolica została opracowana przez greckiego misjonarza Cyryla jako alfabet języka staro-cerkiewno-słowiańskiego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. głagolicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
chorw. glagoljica[2]
uwagi:
(1.1) por. cyrylica • grażdanka
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło głagolica w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.