elev

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

elev (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) uczeń, uczennica
odmiana:
(1.1) en elev, eleven, elever, eleverne
przykłady:
(1.1) Læreren trak eleven i øret.Nauczyciel wytargał ucznia za ucho.
(1.1) Vestjysk skole tvang muslimsk elev til at smage svinekød.[1]Zachodniojutlandzka szkoła zmuszała muzułmańską uczennicę do posmakowania wieprzowiny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) studerende
antonimy:
(1.1) lærer
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. élève
uwagi:
źródła:
  1. Jyllands-Posten, Vestjysk skole tvang muslimsk elev til at smage svinekød, dostęp 2015-05-08

elev (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) uczeń
odmiana:
(1.1) en elev, eleven, elever, elevene
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

elev (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
IPA[eˈleːv] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) uczeń
odmiana:
(1.1) en elev, eleven, elever, eleverna
przykłady:
(1.1) Svenska elever börjar skolan i augusti.Szwedzcy uczniowie rozpoczynają szkołę w sierpniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: lärling
źródła: