eklektyczny

eklektyczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɛklɛkˈtɨt͡ʃnɨ], AS: [eklektyčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów

(1.2) taki, który odnosi się do eklektyzmu, stylu w historii sztuki

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	eklektyczny		eklektyczna	eklektyczne	eklektyczni	eklektyczne
dopełniacz	eklektycznego		eklektycznej	eklektycznego	eklektycznych
celownik	eklektycznemu		eklektycznej	eklektycznemu	eklektycznym
biernik	eklektycznego	eklektyczny	eklektyczną	eklektyczne	eklektycznych	eklektyczne
narzędnik	eklektycznym		eklektyczną	eklektycznym	eklektycznymi
miejscownik	eklektycznym		eklektycznej	eklektycznym	eklektycznych
wołacz	eklektyczny		eklektyczna	eklektyczne	eklektyczni	eklektyczne

przykłady:

(1.1) Styl boho w modzie można określić mianem stylu eklektycznego, gdyż łączy w sobie elementy zaczerpnięte z mody hippisowskiej, swobodę cygańskiej bohemy oraz wygodne fasony.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kompilacyjny

antonimy:

(1.1) synkretyczny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ekloga ż, eklektyzm m, eklektycyzm ż, eklektyczność ż, eklektyk m, eklektyczka ż

przysł. eklektycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) gr. ἐκλεκτικός → wybierający od gr. ἐκλέγω → wybieram

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) eclectic
• białoruski: (1.1) эклектычны; (1.2) эклектычны
• duński: (1.1) eklektisk; (1.2) eklektisk
• francuski: (1.1) éclectique
• hiszpański: (1.1) ecléctico; (1.2) ecléctico
• nowogrecki: (1.1) εκλεκτικός; (1.2) εκλεκτικός
• rosyjski: (1.1) эклектический; (1.2) эклектический
• ukraiński: (1.1) еклектичний; (1.2) еклектичний

źródła: