dysleksja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dysleksja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɨsˈlɛksʲja], AS[dysleksʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) med. psych. eduk. szkoln. specyficzne trudności w nauce czytania i pisania; zob. też dysleksja w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Przebadano go w poradni i stwierdzono, że ma dysleksję.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dysleksja rozwojowa, legastenia[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) dysleksja wizualna
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dyslektyk m, dyslektyczka ż
przym. dyslektyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
przedrostek dys- (oznaczający brak, niemożność) i temat lego- → czytam, lexis- → mowa z łac. lub gr.; w Polsce termin używany od 1959 roku[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Marta Bogdanowicz, Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu w świetle klasyfikacji medycznych, psychologicznych i pedagogicznych, „Audiofonologia”, t. X, 1997, s. 150, 151.