duiken

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

duiken (język holenderski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdœy̯kə(n)], [doːk], [ɣəˈdoːkə(n)] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) pływać, nurkować (poruszać się głęboko pod wodą)
(1.2) nurkować (skakać do wody)
(1.3) zanurkować, szybko poruszać się w dół
(1.4) rzucać się

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) lm od zob. duik
odmiana:
Aneks:Język holenderski - koniugacja mocna klasa II, typ "duiken"
przykłady:
(1.1) Zij duiken vaak in de Rode Zee.Oni często nurkują w Morzu Czerwonym.
(1.2) De kinderen leren van de springplank in het water te duiken.Dzieci uczą się nurkować skacząc z deski.
(1.3) Het vliegtuig dook naar beneden.Samolot zanurkował w dół.
(1.4) De keeper dook naar de bal.Bramkarz rzucił się na piłkę.
składnia:
kolokacje:
(1) diepzeeduikeninduikennaduikenonderduikenontduikenopduikenwegduiken
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. duiker, duiksport
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: