derkacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

derkacz (język polski)[edytuj]

derkacz (1.1) w zaroślach
wymowa:
IPA[ˈdɛrkaʧ̑], AS[derkač] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie; zob. też derkacz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Grały jej tedy do snu derkacze i przepiórki, migotały gwiazdy, gdy powiew poruszył gałęzie, brzęczały chrząszcze na dębowych liściachi usnęła wreszcie.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. derkanie n
czas. derkać ndk., derknąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ukr. деркач
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. H. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem