dźwiękonaśladowczy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dźwiękonaśladowczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʥ̑vʲjɛ̃ŋkɔ̃naɕlaˈdɔfʧ̑ɨ], AS[ʒ́vʹi ̯ŋkõnaśladofčy], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.asynch. ę akc. pob.i → j  ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) jęz. liter. naśladujący dźwięki lub odgłosy natury
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Słowokrukto dźwiękonaśladowcza nazwa.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) onomatopeiczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dźwiękonaśladownictwo n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: