cytacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cytacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja], AS[cytacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. dosłowne przytoczenie w mowie lub tekście cudzych słów[1][2]
(1.2) przest. pozew, wezwanie do stawienia się przed władzą sądową lub administracyjną[1][2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cytat, cytata[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cytat m, cytacik m, cytata ż, cytowanie n, zacytowanie n
czas. cytować ndk., zacytować dk.
przym. cytacyjny, cytatowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) śr.łac. citatio[1], niem. Zitat; łac. cito = wołać, wzywać
(1.2) łac. citata = powołana, wezwana[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasła cytacja i cytata w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, s. 365, Warszawa 1900–1927.
  2. 2,0 2,1 Hasło cytacja w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, s. 233, Warszawa, PWN, 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.