cudzołożny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cudzołożny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒnɨ], AS[cuʒou̯ožny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przest. związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W dobie renesansu zdradzonego męża symbolizował kogut, a cudzołożną niewiastę symbolizowała kobieta z gestem zwanym figą, zatem jednoznacznym symbolem chuci cielesnej[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) grzeszny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cudzołóstwo n, cudzołożnik m, cudzołożnica ż, cudzołożenie n
czas. cudzołożyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Michał Rożek, Cudzołóstwo, „Dziennik Polski”, 19/03/2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.