ceber

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ceber (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʦ̑ɛbɛr], AS[ceber]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. duże, drewniane naczynie do noszenia wody i trunków; zob. też ceber (naczynie) w Wikipedii
(1.2) pot. głowa
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cebr m
zdrobn. ceberek m, cebrzyk m
związki frazeologiczne:
lać jak z cebra
etymologia:
(1.1) st.pol. cebr[1] < niem. Zuber < niem. zwei + *ber[2]
(1.2) od (1.1)
uwagi:
(1.1) W postaci czebri (=cebry) prawdopodobnie pierwszy zapisany wyraz pospolity (w Kronice polskiej Galla Anonima)[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 87.
  2. Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 246.