bezużyteczność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bezużyteczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co bezużyteczne; cecha tych, którzy bezużyteczni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) bezużyteczność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) użyteczność
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. bezużyteczny, użyteczny
przysł. bezużytecznie, użytecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. bezużyteczny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: