obyczajowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obyczajowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który dotyczy zasada etycznych i moralnych danej społeczności
(1.2) liter. film. taki, który opisuje obyczaje i życie codzienne danego środowiska
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) To obyczajowazaczystka”: pasdarzy sprawdzają, czy jadące pary małżeństwem albo czy chusty nie zanadto odsłaniają włosy[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obyczaj m, obyczajowość ż, obyczajność ż, obyczajówka ż
przym. obyczajny
przysł. obyczajowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. obyczaj + -owy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: