autokefalia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

autokefalia (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌawtɔkɛˈfalʲja], AS[au̯tokefalʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.u → ł akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych[1]; zob. też autokefalia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) samostanowienie, autonomia
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. autokefaliczny
rzecz. autokefaliczność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. autocephalia < gr. αὐτο- + κεφαλή
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło autokefalia w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1975.