arytmetyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

arytmetyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌarɨtˈmɛtɨka], AS[arytmetyka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. nauka dobrego rachowania
(1.2) przest. nauka o liczbach i działaniach na nich
(1.3) mat. gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami; zob. też arytmetyka w Wikipedii
odmiana:
(1.1) [1]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.3) cztery działania arytmetyczne
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. arytmetyk m, arytmetyzacja f
przym. arytmetyczny
przysł. arytmetycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. arithmetica < gr. ἀριθμητική (arithmētikḗ) od gr. ἀριθμός (arithmós) → liczba[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Iza Sobocińska, Arytmetyka gospodarcza, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1998, s. 7.