admirator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

admirator (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌadmʲiˈratɔr], AS[admʹirator], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob., wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. wielbiciel
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dwudziestowieczny pisarz zyskał wielu admiratorów i naśladowców.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wielbiciel, miłośnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. admiracja ż, admirowanie n
forma żeńska admiratorka ż
czas. admirować ndk.
przym. admiracyjny
przysł. admiracyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

admirator (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) admirator, wielbiciel
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. admiration
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: