wielbiciel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wielbiciel (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[vʲjɛlˈbʲiʨ̑ɛl], AS[vʹi ̯elbʹićel], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. osoba, która wielbi kogoś lub coś
(1.2) książk. adorator
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) adorator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wielbicielka
czas. uwielbiać, wielbić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Hasło wielbiciel w: SJP.pl.