abalienatus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abalienatus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) med. chory umysłowo[1]
(1.2) odpadły, odstępczy[2]
odmiana:
(1) abalienatus, ~a, ~um
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. abalieno
rzecz. abalienatio ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. abalieno
uwagi:
źródła:
  1. Jerzy Babecki, Stanisław Bober, Słownik lekarski łacińsko-polski. Vocabularium medicum Latino-Polonum, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1979.
  2. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 1, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.