Substantiv

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: substantiivsubstantiv

Substantiv (język luksemburski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gram. rzeczownik
odmiana:
(1.1) lm Substantiven / Substantiver
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Dingwort, Nomen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Substantiv (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA/ˈzʊpstanˌtiːf/ lm /ˈzʊpstanˌtiːvə/
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gram. rzeczownik
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Hauptwort, Dingwort, Substantivum, Namenwort, Nennwort, Nomen
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Nomen, Redeteil, Wortart
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) Abstraktum, Konkretum
wyrazy pokrewne:
rzecz. Substantivieren n, Substantivierung ż
czas. substantivieren
przym. substantivisch
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. (nomen) substantivum
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne
źródła: