substantiv

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: substantiivSubstantiv

substantiv (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. rzeczownik
odmiana:
(1.1) et substantiv, substantivet, substantiver, substantiverne
przykłady:
(1.1) I det danske sprog har de fleste substantiver 8 bøjningsformer.W języku duńskim większość rzeczowników ma osiem form odmiany.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) navneord
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. substantivum
uwagi:
źródła:

substantiv (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) jęz. rzeczownik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. substantivo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

substantiv (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gram. rzeczownik
odmiana:
(1.1) et substantiv, substantivet, substantiver, substantivene lub et substantiv, substantivet, substantiv, substantiva
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

substantiv (język rumuński)[edytuj]

wymowa:
IPA/sub.stanˈtiv/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzeczownik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz rumuński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

substantiv (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. rzeczownik
odmiana:
(1.1) lp ett substantiv, ~et, ~, ~en; lm ~e, ~e, ~en, ~e
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. substantivum
uwagi:
źródła: