Palatyn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: palatyn

Palatyn (język polski)[edytuj]

Palatyn (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. jedno z siedmiu rzymskich wzgórz[1]; zob. też Palatyn (wzgórze) w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Od czasów Oktawiana Augusta na Palatynie budowano pałace cesarskie.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) na Palatynie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wzgórze
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. palatyn m, palatynat m, palatium n, Palatynat mrz
przym. palatyński, palatynacki
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Palatinus < łac. Palatium
uwagi:
(1.1) zobacz też: AwentynCeliusEskwilinKapitolKwirynałPalatynWiminał
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 372, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.
  2. pl.wikipedia.org