Berufung

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Berufung (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
lp IPA[bəˈʀuːfʊŋ] lm IPA[bəˈʀuːfʊŋən]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) powołanie
(1.2) nominacja
(1.3) praw. apelacja, odwołanie
odmiana:
(1.1-3)[1]
przykłady:
(1.3) Gegen das Urteil wurde Berufung eingelegt.Odwołano się od tego wyroku.
składnia:
kolokacje:
(1.3) BerufungsfristBerufungsgerichtBerufungsrechtBerufungsverfahren • Berufung einlegenin die Berufung gehen
synonimy:
(1.1) Befähigung ż
(1.1) Vokation ż
(1.3) Appelation ż
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Beruf m
czas. berufen
przym. berufen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: