іменник

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

іменник (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
ìmennik
wymowa:
wymowa ?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram. rzeczownik
odmiana:
(1.1) lp іме́нник, D. ~а; lm іме́нник|и; deklinacja II, wzór A1
przykłady:
(1.1) Іменник відповідає на питання: хто? що?Rzeczownik odpowiada na pytania: kto? co?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ім'я n, іменини lm, іменинник m, іменинниця ż
przym. іменний, іменниковий, іменинний
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: іменникдієсловоприкметникприслівникчислівникзайменникприйменниксполучниквигукчастка
źródła: