сполучення

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

сполучення (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
spolučennâ
wymowa:
сполу́чення?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) połączenie (czynność)[1]
(1.2) połączenie, łączność, komunikacja[1]
(1.3) rzad. substancja, w której atomy jednego lub różnych pierwiastków połączone pewnym rodzajem wiązania chemicznego[2]
odmiana:
(1.1-1.3) [3]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) залізни́чне сполу́чення → komunikacja kolejowaпряме́ сполу́чення → połączenie bezpośrednieпарале́льне сполу́чення
(1.3) реа́кція сполу́чення
synonimy:
(1.3) сполу́ка
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. сполучник m, сполу́ка ż
czas. сполучи́ти, сполуча́ти, сполучи́тися, сполуча́тися
przym. сполучниковий
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło „сполу́чення” w: Słownik polsko-ukraiński ukraińsko-polski (wydanie piąte, poprawione i uzupełnione), Dom Wydawniczy „Czumacki Szlach”, Kijów 2012, ISBN 966-8272-16-1, s. 509.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „сполучення” w: Словник UA - портал української мови та культури.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „сполу́чення” w: Словники України online.