пан

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: пән

пан (język białoruski)[edytuj]

transliteracja:
pan
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) hist. pan, obszarnik, ziemianin
(1.2) hist. pan (członek klas uprzywilejowanych w przedrewolucyjnej Rosji)
(1.3) pan (osoba mająca władzę wobec innych ludzi)
(1.4) pan (w zwrotach: w przeszłości w stosunku do osób z wyższych klas, obecnie - w sytuacjach oficjalnych lub wobec obcokrajowców)
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.4) паважаныя дамы і паныszanowni państwo
synonimy:
(1.1) памешчык
(1.4) спадар; przest. васпан
antonimy:
(1.3) слуга
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. паншчына ż
forma żeńska пані ż
przym. панскі, паншчынны
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. pan
uwagi:
źródła:

пан (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
pan
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) daw. pan, ziemianin, obszarnik (zwłaszcza na Ukrainie i w Polsce)
(1.2) pan (o mężczyźnie z szacunkiem)
(1.3) pan (o Polaku - w zależności od kontekstu z szacunkiem lub ironicznie)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) помещик, барин
(1.2) господин
(1.3) pogard. пшек, полячишка, лях; neutralnie поляк
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska пани ż
przym. панский
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. pan
uwagi:
źródła:

пан (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
pan
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pan
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. паночок m, панище m, панок m, панюга m, панота ż, панва ż, панійка ż, панія ż, паня ż n, панятко n, паненя n, паненятко n, панич m, паничик m, паниченько m, панна ż, панночка ż, панянка ż, паняночка ż, панянство n, панство n, панщина ż, панщизна ż, панщанник m, панщанин m, панування n
forma żeńska пані ż
czas. панитися ndk., паніти ndk., паношитися ndk., панувати ndk.
przym. панів, панський, паничів, паничівський, панноччин, панянський, пановитий, панщанний, панщинний, панщизняний, панівний, пануючий
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: